قانون کار جمهوری اسلامی ایران
قرارداد، مزد، ساعات کار، اضافه‌کاری، مرخصی، ایمنی و مراجع حل اختلاف.
راهنمای مطالعه و نکات اصلی
این صفحه توضیح و راهنمای کاربردی سند را در خود بنیادکار ارائه می‌کند. تا زمانی که نسخه کامل و معتبر سند از مرجع صادرکننده دریافت و تطبیق نشده باشد، این متن به‌عنوان «متن کامل قانون» معرفی نمی‌شود.
قرارداد و رابطه کاری
در قانون کار، رابطه کارگر و کارفرما می‌تواند بر پایه قرارداد کتبی یا شفاهی شکل بگیرد. برای بررسی شرایط قرارداد، مدت همکاری، مزد، محل انجام کار و تغییرات قرارداد باید مقررات فصل دوم و اسناد مرتبط مطالعه شود.
مزد، مزایا و حداقل دستمزد
ماده ۴۱ قانون کار مبنای تعیین سالانه حداقل مزد توسط شورای عالی کار است. در محاسبه دریافتی، مزد پایه با مزایای رفاهی، حق اولاد و فوق‌العاده‌های مربوط به کارکرد یکسان نیست و شمول هر قلم باید بررسی شود.
اضافه‌کاری و ساعات کار
ماده ۵۹ قانون کار به اضافه‌کاری با شرایط قانونی مربوط است. ساعات عادی کار، روزهای تعطیل، مرخصی استحقاقی و الزامات ایمنی هر یک مقررات مستقل دارند.
پایان کار و رسیدگی به اختلاف
پرداخت حقوق پایان همکاری، مزایای پایان کار و پیگیری اختلاف در مراجع تشخیص و حل اختلاف تابع شرایط رابطه کار و قوانین لازم‌الاجراست.
مرجع صادرکننده یا پایگاه رسمی
سامانه ملی قوانین و مقررات • مصوب ۱۳۶۹؛ با اصلاحات بعدی
باز کردن مرجع رسمی سند ↗در صورتی که لینک به صفحه جست‌وجوی مرجع رسمی می‌رود، عنوان سند را در سامانه جست‌وجو کنید. لینک مستقیم همان سند صرفاً زمانی جایگزین می‌شود که نشانی اختصاصی آن احراز شده باشد.